نغمه راز

ای نی نواز نواز آه سرد ما                        تصنیف کن تو قصه پر رمز و راز ما

در گوشه حزین عطااوج و پر بگیر                در فیلی و شکسته فرود آر باز ما

در زیر و بم نواز تو شور و سهگاه را            در ساز کن مخالف و میزن نزار ما

در مثنوی که از همه نغمه ها خوش است     نمناک کن تو دیده ما از گذا زما

ای نی نواز نغمه چه غمناک میزنی                بیداد کن تو قصه دلبر گذاز ما

در سلمک و حسینی و بیداد این زمان     جهدی بکن که که بپوشی تو راز ما    

راه و رسم مردانگی

مردی آن نیست که بر باد دهی بنیادی

مردی آن است که بر جای نهی آبادی

دوست پنداشتمت محرم اسرار شدی

رند پنداشتمت دلقک هر بازاری

کافران چون همه را به کیش خود پندارند

کافر دهر شدی خلق چو خود پنداری

چون سخن چین شدی و هیزم دوزخ بردی

زین سبب هیچ نیابی درمی ، دیناری

روزی این سخره گرفتی روز دیگردگری

خود ندیدی تو در آیینه؟  حسد میکاری

روزی از غیبت مخلوق نیاسودی تو

همه عمر نکردی به نکویی کاری

مغفرت خواه ز یزدان برهی از ابلیس

چون که نفرین مرا هماره با خود داری

همه از دست تو نالان و تو خوشحال ز فتح    

  اینچنین نیست عزیزم که تو میپنداری

 

شعری ترکی به نام    فغان یار

بو شام اوسته بو گجه یار منه افغان ائلدی

چورکی زهرایلییب دانادی نالان ائلدی

سن منه نینمیسن نه گولی ووردون باشیما

بیر منیم تای توشیما باخ ددی حیران ائلدی

عم قیزیم جیقیلیدی منن اما اینینه باخ

آیدا بیر مانتو الیر البسه سین سای ائلدی

او کور اولموش گوزوی آچ گوروسن قیر قیزیلین

منی او آغ قیزیلا ، یاقوتا استاد ائلدی

کومودیندا لباسا دای یری یوخ ،لمده قویور

یخچالی دول بوشالیر یاخجی یاشاییش بلدی

ددیم آی دادلی یاریم سن منیم احوالیمه باخ

کارمندم ، سگیزیم ، دوقوزی آزاد ائلدی

آیباشی هر نه گلیر قیسط لارینان یاسه گدیر

نینماخ ، روزگارین اویناغی هردن بلدی

حلال ایشده او قدر پول قازنیب خرج اولاماز

اوشماسا داغ دره دولماز ، دونیادا دب  بلدی

ددی آی السیز ایاخسیز منه افسانه دمه

وارلیلیق ارثه دیی ، لیاقته ، غیرتتدی

نه قدر پول ورسن آش او قدرایشملیسن

سعی ائدن کامه چاتار ،ریشییدی گوج یردی

ددیم انسان یاشاییشدان هدفی باشقادی بول

نه قد دونیا مالی بیزلری نالان ائلدی

دونیا بیر پنجره دی نوبتین باخمالیوق

باخشین هر نه جور اولسا داماغیندا ائلدی

اوتوروب غصه یماخدان بیر دویون هیچ آچیلار؟

انسانین حالی بودی یا بلدی یا ائلدی.